Shearzyme jest ksylanazą - enzymem rozkładającym ksylan, polimer cukrowy złożony z ksylozy. Tego typu polimery stanowią istotny problem w gorzelnictwie, jako że podnoszą lepkość zacierów co wiąże się z wieloma utrudnieniami. Shearzyne jest oczyszczonym preparatem ksylanazy (pentozanazy) wytwarzanej przez genetycznie zmodyfikowany szczep Aspergillus oryzae który otrzymał gen kodujacy tworzenie ksylanazy od szcepu Aspergillus aculeatus. Preparat ma aktywność 500 FXU/g, jest przeźroczysta brązową cieczą o gęstości 1,2 g/ml.

Shearzyme został opracowany w zasadzie dla przemysłu skrobiowego w celu rozkładu pentozanów mąki pszennej, charakteryzujących się wysoką lepkością. Obniżenie lepkości zawiesiny maki powoduje łatwiejszą sedymentację i rozdział skrobi od glutenu i innych składników. Wiadomo, ze ziarno zbóż (szczególnie żyta) zawiera dość dużo pentozanów, co sprawia że zaciery gorzelnicze mają dużą lepkość, która utrudnia procesy technologiczne (pompowanie, mieszanie, wymiana ciepła, destylacja) i nie pozwala na uzyskanie zacierów o wyższym ekstrakcie, szczególnie w warunkach obróbki bezciśnieniowej.

Shearzyme degraduje polimery przez co lepkość zacieru wyraźnie spada. Dlatego właśnie można sporządzać zaciery o wyższym ekstrakcie (wykorzystując ilość surowca jednorazowo) nie powodując wzrostu lepkości. Wyższy ekstrakt to większa ilość cukrów fermentujących, co przekłada się bezpośrednio na wydajność spirytusu.